Ik ben Sandra en vertel je graag waarom ik zo gepassioneerd ben om dit project in de wereld te zetten en te laten slagen.

Uit ervaring weet ik dat het voor veel jonge mensen niet evident is om het ‘juiste’ pad te lopen.
In mijn jonge leven was het niet gemakkelijk en heb ik heel veel watertjes doorzwommen.
Om tot rust te komen ben ik in een opvangcentrum voor jongeren terecht gekomen en daar heb ik mijn eerste partner ontmoet. Samen hebben we 2 prachtige zonen.
Vooral met mijn zonen heb ik soms donkere wolkjes gezien.

Ze werden puber en begonnen zich los te maken van het warme nest dat ik ten volle heb proberen te geven. Maar je hebt niet alles in eigen handen!

Op school liep het niet vanzelf. De interesse en motivatie verdwenen. Ze begonnen hun eigen leven te leiden, maar helaas kozen ze soms het verkeerde pad. Dit mede door een rugzak dat ze door omstandigheden in hun jonge leven al meedroegen.

Ze hingen op straat, kwamen in aanraking met andere jongeren. Ze begonnen te experimenteren met allerlei verdovende middelen, wat soms tot vervelende situaties leidde.
Elke keer wanneer ik de gevolgen droeg van hun verkeerde beslissingen, voelde ik me een slechte mama en was ik jaloers op andere gezinnen waar het wel goed ging.

Ik voelde me schuldig, verdrietig en vluchtte weg in mijn job die ik zo graag deed. Ik maakte met plezier overuren en wilde nooit als eerste naar huis, wanneer het kalm was in de zaak.

Zolang ik maar werkte en niet in de thuis situatie zat had ik energie voor 10, maar eens ik thuis was had ik niet eens de fut om alles op te ruimen. Door corona moest de zaak waar ik werkte verplicht sluiten en moest ik noodgedwongen in de thuis situatie zitten samen met de stress die er constant hing.
De eerste weken waren de hel, daarna begon ik de rust van de natuur te ontdekken en begon ik hiervan te genieten.

Ik wilde niet in deze situatie, waar ik me niet goed voelde, blijven zitten. ik wou mezelf terug vinden en gelukkig zijn.

Ik ben toen in coaching gegaan bij Siegelinde, zowel individueel als in groep.
In de groepscoaching ontdekte ik dat ik niet de enige was met problemen.
Hier voelde ik me bevestigd in het mama zijn. Dat ik alles gegeven had wat ik in mijn mars had en dat ik mocht groeien.

Naar gelang ik langer in deze coaching zat en meer begon te reageren vanuit vertrouwen en niet meer vanuit angst, werd ik de zelfzekere Sandra. Mijn zelfwaarde kreeg een boost en Ik geloofde terug in mezelf. Ik kon dingen loslaten!
Zo ook naar mijn zonen toe.

Vroeger lag ik ’s nachts te piekeren uit angst dat hen iets zou overkomen, omdat ze weer eens niet op tijd thuis kwamen. Daar kwam ik geen meter mee vooruit. We zaten in een vicieuze cirkel waar we elkaar het leven zuur maakten.

Samen hebben we deze cirkel kunnen doorbreken door middel van coaching.
Onze relatie is daardoor gegroeid. Dit heeft mij het inzicht gegeven dat je op ieder moment in je leven jezelf en je omgeving kan veranderen.

In de periode dat de zaak waar ik werkte dicht was, kreeg ik een aanbod voor een vervanging te doen op een kinderboerderij.
EEN KINDERBOERDERIJ!!

Dit was een job die al jaren in mijn achterhoofd zat, als de droomjob.
De boerderij werkte mee met een project voor jongeren die nog niet klaar waren voor een reguliere job.
Ik vond het fantastisch dat ik deze jongeren mee mocht begeleiden op hun pad.
Door mijn verleden en de ervaring met mijn zonen, begreep ik heel goed wat deze jongeren doormaakten.

Er was wederzijds respect en vertrouwen, waardoor ik met hen een warm contact had en waar ze met veel plezier de klusjes deden die ik vroeg.
Helaas was er niet de tijd en de mogelijkheid om hen mentaal te coachen en dit ervaarde ik als een enorm gemis. In de vrije momenten maakte ik tijd om met hen in gesprek te gaan en hen te coachen.
Helaas kreeg ik veel weerstand van de collega’s omdat dit een andere manier van werken was dan ze gewoon waren.

Uiteindelijk heb ik er 2 jaar gewerkt, maar door reorganisatie werd ik ontslagen.
Ik zag dit ontslag als een kans om eindelijk aan mijn droom te werken die ik de laatste jaren had ontwikkeld. Met name dit project ‘Breek uit jezelf’, waar de mentale coaching een belangrijke extra toevoeging is, wat ik zelf een groot gemis vond op de boerderij.

Op de boerderij merkte ik dat veel van deze jongeren nog met een rugzakje zitten en dat ze weinig geloof hebben in zichzelf. Bij de minste tegenslag meldde ze zich ziek.
Ik wil dit in het project ‘ BREEK UIT JEZELF’ veranderen.

Het is mijn droom om deze jongeren die dikwijls uit de boot vallen, een kans te geven. Een kans om zelfzekerder te worden, zodat ze terug in zichzelf geloven.
Dat deze jongeren net zoals ik in de spiegel kunnen kijken en zeggen
“Ik mag er zijn en ik ben de moeite waard, ik kan het”
Want we gaan:
Samen onderweg naar morgen